Diagnoza i terapia neuropsychologiczna
Diagnoza neuropsychologiczna jest jednym z rodzajów diagnozy psychologicznej i ma za zadanie opisanie poziomu funkcjonowania poznawczego i emocjonalnego u osób z dysfunkcjami/ uszkodzeniem mózgu lub ich podejrzeniem. Obejmuje między innymi diagnozę pamięci, spostrzegania, myślenia, języka (afazje), ruchów dowolnych i inne. Służy określeniu jakie deficyty powodują trudności w funkcjonowaniu poznawczym, szkolnym i emocjonalnym.
Wskazania do diagnozy neuropsychologicznej
- stan po urazie czaszkowo- mózgowym;
- stan po operacji neurochirurgicznej;
- choroby neurologiczne (mózgowia);
- neuroinfekcje;
- stan po udarze mózgu (krwotocznym/ niedokrwiennym);
- stan po niedotlenieniu okołoporodowym;
- stan po długotrwałej intoksykacji narkotykowej/ alkoholowej
- przewlekła niewydolność nerek, wątroby, układu krążenia;
- podejrzenie istnienia deficytów neuropsychologicznych np. trudności z pamięcią
Procedura badania i przyjęcia
Pełna diagnoza neuropsychologiczna w zależności od rodzaju zgłaszanego problemu i możliwości psychofizycznych badanego trwa ok. 2-3 spotkań. Badanie diagnostyczne poprzedzone jest wywiadem z rodzicem, analizą opinii nauczyciela ze szkoły/ przedszkola. Wymagane jest dostarczenie pełnej dokumentacji dotychczasowego leczenia: książeczka zdrowia dziecka, wyniki badań lekarskich. Decyzję o zasadności wykonania diagnozy neuropsychologicznej podejmuje neuropsycholog po zapoznaniu się z wyżej wymienioną dokumentacją oraz po analizie dostarczonych wyników badania psychologicznego. Możliwość wykonania diagnozy neuropsychologicznej uwarunkowana jest także zdolnością dziecka do nawiązywania kontaktu zadaniowego. Do diagnozy neuropsychologicznej kwalifikowane są dzieci od 6 roku życia.
W przypadku zdiagnozowania istnienia deficytów neuropsychologicznych wskazana jest terapia neuropsychologiczna. Czas trwania terapii i sesji terapeutycznej uzależniony jest od stanu dziecka.